تحقیق آمادگی جسمانی چیست

تناسب اندام حالت سلامت و تندرستی عمومی است و به‌طور مشخص تر، توانایی انجام گونه‌هایی از ورزشها، مشاغل و فعالیت‌های روزانه می‌باشد.

تناسب اندام از طریق تغذیه مناسب، تمرینات جسمانی با شدت متوسط و استراحت کافی حاصل می‌گردد.

پیش از انقلاب صنعتی، تناسب به صورت توانایی انجام فعالیت‌های روزانه بدون خستگی بی‌مورد تعریف شده بود

اما با ماشینی شدن و تغییراتی در سبک زندگی، اکنون تناسب اندام، معیار توانمندی بدن برای کافی و مؤثر عمل کردن در فعالیت‌های کاری و اوقات فراغت، سالم بودن، مقاومت در برابر بیماریهای ناشی از کم‌تحرکی و مواجهه با شرایط اضطراری در نظر گرفته می‌شود.

پرورش

آموزش‌های خاص ورزشکاران را آماده به انجام دادن ورزش‌شان به بهترین نحو می‌دهد. به عنوان مثال:

دو ۱۰۰ متر: در این تمرین ورزشکار باید آموزش کافی دیده‌باشد تا در طول مسابقه با حداکثر سرعت بدود.
ماراتون: در این مورد ورزشکار باید آموزش کافی دیده‌باشد تا به صورت ایروبیک عمل کرده و استقامت او باید تا حداکثر باشد.
بسیاری از آتش‌نشانان و افسران پلیس به‌طور منظم تحت تست آمادگی جسمانی قرار می‌گیرند

تا تعیین شود که آیا آن‌ها قادر به انجام وظایف طاقت‌فرسا مورد نیاز برای کارشان هستند یا خیر.

تمام سربازان ارتش ایالات متحدهٔ آمریکا باید دورهٔ ای‌پی‌اف‌تی را طی کنند که یک تست ورزش برای معاینهٔ ماهیچه‌ها، طاقت، توانایی و آمادگی جسمانی است.
دویدن در تپه، این تمرین نیاز به داشتن مهارت‌هایی از آمادگی جسمانی برای شروع دارد و برای عضلات ساق پا مناسب است.

این نوع تمرینات بیشتر از سوی ارتش روی سربازها اجرا می‌شود. امتحانات مربیگری آمادگی جسمانی در ایران توسط فدراسیون برگزار می‌گردد.

کسانی که در این دوره‌ها شرکت می‌کنند و در امتحانات مربیگری غیبت داشته باشند یک تا دو سال از حضور در این دوره محروم می‌شکند.

افزایش قدرت عضلات در آمادگی جسمانی

عضله متشکل از رشته‌های بلندِ سلولی است. هر کدام از سلول‌های عضلانی، حاوی تارهایی نازک و منقبض‌شده از پروتئین‌های آکتین و میوزین هستند؛ پروتئین‌هایی که منبع قدرت عضلات هستند.

این تارهای نازک در هم می‌پیچند و به این صورت قدرت عضله را تأمین می‌کنند.

کل قدرت عضله به تعداد تارهای پروتئینی که در یکدیگر می‌پیچند بستگی خواهد داشت.

برای افزایش قدرت عضلانی و رسیدن به سطح مطلوب‌تری از آمادگی جسمانی، باید عضلات را طی روند منظم در تمرین‌های ورزشی درگیر و پروتئین کافی برای عضله‌سازی را جذب کرد.

انجام فعالیت‌های ورزشی باعث منبسط شدن سلول‌های عضلانی می‌شود و به‌دنبال آن، جذب پروتئین‌های آکتین و میوزین افزایش پیدا می‌کند.

در کنار این مسئله، در عضلات کسی که به‌طور منظم ورزش نمی‌کند، تارهای پروتئینی هر کدام به‌طور جداگانه فعالیت می‌کنند.

ورزش کردن باعث ایجاد هماهنگی در کارکرد تارهای پروتئینی عضلات می‌شود و به این صورت، حداکثر قدرت ممکن عضلات افزایش پیدا می‌کند.

رسیدن به سطح مطلوبی از آمادگی جسمانی می‌تواند در پیشگیری از بروز برخی بیماری‌ها مؤثر باشد؛

انجام تمرین‌های ورزشی، می‌تواند بدون تغییر وزن، درصد ترکیبات بدن را تغیر بدهد (منظور از ترکیبات، آب، استخوان، ماهیچه و چربی است)؛
قلب ورزشکارها، بسته به نوع ورزشی که انجام می‌دهند، به‌مرور زمان از لحاظ اندازه و کارکرد تغییر می‌کند (تغییر خوب)؛
تغییرات وابسته به عصب و هیپرتروفی (هیپرتروفی به معنای بزرگ شدن اندازهٔ سلول‌های عضوی از بدن و در نتیجه، افزایش اندازهٔ آن عضو از بدن است)، باعث افزایش قدرت عضلانی ورزشکاران می‌شود؛

انجام تمرین‌های کششی و بالا بردن انعطاف بدن، می‌تواند درد و ناراحتی ناشی از برخی اختلال‌ها را تخفیف بدهد.

تحقیق آمادگی جسمانی چیست

فاکتورهای امادگی جسمانی
1- قدرت عضلانی
2- استقامت عضلانی
3- انعطاف عضلانی
4- استقامت قلبی و ریوی
قدرت عضلانی

همانطور که می دانید حدود ۴۰ درصد وزن بدن را عضلات تشکیل می دهند.

این عضلات در خود تولید انرژی می کنند که این نیرو قدرت عضلانی نامیده می شود که البته قابل اندازه گیری نیز هست.

مهمترین عامل شناخته شده در آمادگی جسمانی استعداد و توانایی عضلات در وارد کردن نیرو یا مقاومت در برابر آن است.

تمرینات قدرتی از عواملی است که سبب حجیم شدن تارهای عضلانی می شود و توانایی فرد را در کاربرد نیروی تولید شده افزایش می دهد.

قدرت عضلانی اهمیت بسیاری در ورزش های مختلف و البته فعالیت های روزانه دارد.

استقامت عضلانی
عضلات در خود انرژی ذخیره می کنند. این عمل به ماهیچه ها امکان می دهد که مدت زیادی به فعالیت خود ادامه دهند.

این عمل عضلات را استقامت عضلانی گویند. استقامت عضلانی عبارت است از ظرفیت یک عضله یا گروهی از عضلات برای انقباض مداوم.
معمولاً استقامت عضله را با قدرت عضلانی اشتباه می گیرند ولی باید توجه کرد که معمولاً استقامت عضلانی عبارت است از توانایی در کاربرد قدرت و نگهداری این توانایی برای مدت نسبتاً طولانی.

برای مثال در فعالیت هایی چون: برف پارو کردن، چمن زدن، نظافت و یا حرکات ورزشی چون دراز و نشست، بالا کشیدن بدن در حالت بارفیکس و . . . استقامت عضلانی نقش اساسی دارد که می شود با تمرینات منظم ورزشی آن را افزایش داد.

انعطاف پذیری

انعطاف پذیری یکی از مهم‌ترین فاکتورهای آمادگی جسمانی است که اغلب همه از آن غافل می‌شوند. بدون انعطاف پذیری، عضلات و مفاصل سفت رشد می‌کنند و حرکت محدود می‌شود.

تمرین انعطاف پذیری این اطمینان را می‌دهد که بدن شما می‌تواند به طور کامل در بازه حرکتی‌اش، حرکت کند بدون آن که درد یا سفتی خاصی را احساس کنید.

استقامت قلبی و ریوی

بسیاری از دانشمندان عقیده دارند که عامل استقامت قلبی ریوی در آمادگی جسمانی بیش از عوامل دیگر اهمیت دارد.

بعضی دیگر دقیقاً بر عکس این نظریه مهر تأیید زدند.

اما تجربه نشان داده است که استقامت قلبی ریوی از عوامل اساسی آمادگی جسمانی است.

تحقیق آمادگی جسمانی چیست

نکات تکمیلی فاکتورهای آمادگی جسمانی

سرعت، رشد قدی، انعطاف‌پذیری، درصد تارهای تندانقباض و کندانقباض و تعادل تحت تاثیر ژنتیک یا ارثی هستند

این به این معنی است که با تمرین افزایش می یابد اما شما با تمرین قادر هستید به آستانه و سقف ژنتیکی که از قبل برای شما تعیین شده است، برسید.
ورزشکاران می توانند زمان عکس العمل خود را با بهبود مهارتهای پیش بینی افزایش دهند.
شتاب، طول گام و تعداد گام ها، همه را تمرین های قدرتی و توانی بهبود می‌دهند.
استقامت در سرعت را می توان با تمرینهای استقامتی کوتاه مدت تا میان مدت و نیز بهبود استقامت بی هوازی افزایش داد.

دختران به سبب پایین تر بودن مرکز ثقل از پسران متعادل ترند. پسران با دارا بودن فاکتور قدرت، این کمبود را به نحو احسن جبران می کند.
عقیده Smith & Hoffman : پسران در حرکات تعادلی مختلف نسبت به دختران همسال برتر هستند.
دانشمندان بسیاری ثابت کرده اند که تعادل در اثر تمرینات اصولی گسترش می یابد. اسپنچاد به این نتیجه رسید که در سنین بین ۱۶ – ۱۱ سالگی در دختران و ۱۶ – ۱۳ سالگی در پسران می توان این قابلیت را افزایش داد.

تحقیق آمادگی جسمانی چیست
اصل شروع تمرینات قدرتی و استقامتی در دو جنس

معمولاً سوالی که بیشتر افراد را درگیر خود کرده است، این است که آیا فرزند من می‌تواند از هر سنی تمرینات قدرتی و استقامتی را انجام دهد یا خیر؟

یا اینکه فرزند من می‌تواند به باشگاه برود یا نه؟ در مورد جواب سوال دوم لازم به ذکر است که وزنه زدن در سنین نوجوانی اگر با فشار قابل کنترل و در حد تحمل شخص باشد

و به اصطلاح سنگین نباشند بلکه سبک باشند، خطری ندارند و حتی به آمادگی جسمانی شخص کمک می‌کنند اما در غیر اینصورت عامل فشار بر صفحه رشد بوده و رشد عرضی را به جای رشد قدی در پی دارد. جواب سوال دوم را به شرح ذیل گذاشته‌ام.

۱- شروع تمرینات استقامتی در دختران حداقل از سن ۱۷ سالگی می باشد.

۲- شروع تمرینات استقامتی در پسران بعد از بلوغ می باشد.

۳- تا سن ۱۱ سالگی تمرین پذیری وجود ندارد و به تبع آن هایپرتروفی نیز ایجاد نمی شود.

۴- بعد از سن ۱۳ سالگی تمرینات قدرتی کارکرد مناسب دارند.

۵- بهترین سن کسب حداکثر قدرت ۲۰ تا ۳۰ سالگی است.

نکته: آمادگی جسمانی عمومی وتخصصی باید با ویژگی هایی مانند: سن، جنس، سطح آمادگی، رشته ورزشی، شغل، اهداف و مسائل روانی شخص متناسب باشد.

منبع ویکی پیدا

راه های مخ زدن دختر

آگهی و تبلیغ رایگان